strzałka do góry na główną


Relacje z dzieckiem

 

1. Drogi Rodzicu!

Poroś dziecko, żeby wpisało odpowiedzi na pytania, a następnie Ty spróbuj  odpowiedzieć na te same pytania, ale myśląc o dziecku? Ile odpowiedzi będzie takich samych?

Jaki jest mój ulubiony kolor?

Jaki jest mój ulubiony smak lodów?

Jaka jest moja ulubiona zupa?

Jaka jest moja ulubiona bajka/mój ulubiony film?

Jaki jest mój ulubiony sport?

Jak ma na imię mój ulubiony kolega/koleżanka?

Jak jest mój ulubiony przedmiot szkolny?

Jaka jest moja ulubiona gra?

Jaki jest mój ulubiony owoc?

Jakie jest moje ulubione warzywo?

Jaką osobę  podziwiam (np. sportowiec, naukowiec, youtuber)?

2. Drogi Rodzicu!

Gdy mamy w domu nastolatka, czyli kilka słów o komunikacji

Wasze dzieci czują potrzebę wchodzenia w dorosłość bez rodzicielskiego kierownictwa. Bardzo często dobre rady i pomoc z Waszej strony są przez nich odbierane jako wtrącanie się i rządzenie ich życiem.   
W związku  z powyższym przedstawiamy kilka wskazówek, które mogą okazać się pomocne w codziennym byciu z młodym  człowiekiem i utrzymywaniu z nim dobrej komunikacji. 
Po pierwsze - zaakceptujmy czasową niespokojność i niezadowolenie młodego człowieka - jest  przecież w wieku pełnym przeciwieństw i niespójności.
Po drugie - unikajmy prób bycia nazbyt rozumiejącymi - unikajmy stwierdzeń takich jak np. „Doskonale wiem ,co czujesz..”, bo Państwa dzieci czują się osobami niepowtarzalnymi i jedynymi w swoim rodzaju.
Po trzecie - wspierajmy dorastającego człowieka i podtrzymujmy jego silne strony - ograniczajmy swe komentarze dotyczące wad, dostarczajmy jak najwięcej takich doświadczeń, które wzmacniają charakter i budują osobowość.
Po czwarte – pozwólmy młodemu człowiekowi samodzielnie myśleć - nie wzmacniajmy zależności , pomóżmy rozwinąć niezależność; rodzice winni zachęcać do podejmowania samodzielnych decyzji.
Po piąte - respektujmy jego potrzebę odosobnienia i prywatności.
Po szóste - unikajmy prawienia kazań - próbujmy rozmawiać i nie używajmy stwierdzeń zaczynających się od słów ”Jak byłem w twoim wieku...”
Po siódme - unikajmy dwuznacznych wypowiedzi - komunikat do młodego człowieka powinien zawierać jedną informację - jasny zakaz, pełne dobrej woli pozwolenie bądź otwarty wybór.
Po ósme - unikajmy skrajności- zarówno  przysłowiowe „dokręcanie śruby ” jak i dawanie zupełnej wolności nie jest w tym wieku właściwe.                                     
Mamy nadzieję, że powyższe rady pozwolą Państwu lepiej zrozumieć swoje dzieci, trafniej reagować na ich zachowania i właściwie prowadzić je ku dorosłości. Czego Państwu życzymy.

 

  1. Stwórzcie z dzieckiem grę planszową. Wystarczy Wam kartka A4, pisaki, kostka do gry, pionkami mogą być dowolne małe przedmioty. Narysujcie ślimaka albo węża, podzielcie go na pola, na wybranych polach wymyślcie zadania (mogą to być zadania ruchowe np. zrób 3 przysiady, mogą być pytania np. o ulubiony kolor, owoc, piosenkę, a może zadania typu czekasz, aż wyrzucisz 6, cofasz się o 3 pola itp.)
  1. Pobawcie się w prawda/fałsz. Tym razem to rodzice przygotowują różne zdania o sobie – prawdziwe i fałszywe. Im więcej tym lepiej. Następnie odczytują je dzieciom, a one próbują odgadnąć, czy zdanie mówi prawdę, czy jest fałszywe. Możecie przygotować wspólnie do wskazywania tabliczki „prawda”/„fałsz” albo posłużyć się zwykłymi kartkami. (Przykładowe zdania: Mama ma na drugie imię Zofia., Tata ma urodziny 25 stycznia., Tata w szkole trenował koszykówkę., itd.)

 


 


Działamy sprawnie, skutecznie, profesjonalnie, z uśmiechem.